Θέμα Εβδομάδος


    

ΤΑ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΑ ΜΑΣ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ – ΓΙΟΡΤΕΣ 2020 


                                               Από την Βαλεντίνη Βασιλειάδου 


Πλησιάζει το τέλος αυτής της ιδιαίτερα μοναδικής χρονιάς 2020


Πλησιάζουν οι γιορτές … Χριστούγεννα , πρωτοχρονιά …..


Κλείνοντας τα μάτια ,  έρχονται οι αναμνήσεις, εικόνες με στολισμένα δέντρα, ανοιχτά μαγαζιά, δρόμοι πλημμυρισμένοι από χαμογελαστούς ανθρώπους, τραγούδια , στολισμένες πλατειές, φάτνες, αϊ Βασίληδες, δώρα ……


Αχ ………….. ανοίγεις τα μάτια και η σκληρή πραγματικότητα μας συνεφέρει από το όραμα 


Όλη μας η ζωη σαν ταινία …………… τίποτε δεδομένο πια…. Και έφτασε η στιγμή που συνειδητοποιήσαμε με τον πιο απάνθρωπο τρόπο ότι τίποτε δεν είναι δεδομένο…


Ένας πλανήτης κλαίει …. Ο πιο όμορφος πλανήτης του σύμπαντος …………… βάλλεται με κάτι αόρατο και επικίνδυνο 


Σκοτώνει τους ανθρώπους του 


Ανοιγοκλείνεις τα μάτια για να διώξεις την κακή αυτή εικόνα … κλείνεις τα αυτιά σου να μην ακούς τα δυσοίωνα μαντάτα …. Τίποτε ….


Ξανά η ίδια εικόνα … ξανά τα ίδια ακούσματα …….. κρούσματα , θάνατοι, διασωληνωμένοι …… έλεος πια !!!


Πρόσωπο καλυμμένα με μάσκες και το μόνο που μπορείς να αντικρίσεις είναι μάτια φοβισμένα, τρομοκρατημένα, λυπημένα.

Άλλωστε τα συναισθήματά φαίνονται στα μάτια. 


Το χαμόγελο έχει κρυφτεί εδώ και πάρα πολύ καιρό.


-    Πλησιάζουν Χριστούγεννα. Ε και;

Ερειπωμένες πόλεις...

Κλειστά και σφραγισμένα τα καταστήματα τα υπέροχα καφέ, εστιατόρια, επιχειρήσεις...


 Όλα αυτά που έδιναν ζωή στην κάθε πόλη σε όλο τον πλανήτη. 


Ανοίγεις την τηλεόραση να ξεχαστείς και εκεί παθαίνεις κατάθλιψη. 


Η τρομοκρατία και η παραπληροφόρηση σε όλο της το μεγαλείο. 


Κάποιοι άνθρωποι προσπαθούν να δώσουν κουράγιο και δύναμη στους συνανθρώπους τους. 


Σε πόσους όμως; Ποιους να προλάβουμε να βοηθήσουμε; 


Αυτούς που κοντεύουν να καταστραφούν; 


Αυτούς τους υπαλλήλους που σε λίγο δεν θα έχουν να ταΐσουν τα παιδιά τους;


 Εκείνους τους ανθρώπους που ζούνε μόνοι τους κλεισμένοι μέσα στα σπίτια τους με την καρδιά τους να χτυπάει κάθε μέρα και λιγότερο; 


-    Αναλογιστήκατε πόσο έχει ανέβουν τα κρούσματα της κατάθλιψης,  των κρίσεων πανικού, τα εμφράγματα; 


Και όλα αυτά από τον φόβο ενός αδυσώπητου εχθρού. 


Ένας πόλεμος κατά της γενιάς που μας γέννησε που μας μεγάλωσε και που περπατήσαμε πάνω στα έργα τα δικά τους. 


Χάνονται οι γέροντες μας αβοήθητοι μέσα στα νοσοκομεία. 


Πεθαίνουν οι άνθρωποι μας ολομόναχοι μέσα στα νοσοκομεία. 


Οι συνάνθρωποί μας. Και είμαστε τόσο αδύναμοι και τόσο μικροί μπροστά στο τόσο μεγάλο κακό που μας βρήκε. 


Ψάχνουμε να βρούμε τι φταίει και δεν μπορούμε να δώσουμε απαντήσεις. Ακούμε πολλά και διάφορα γύρω μας.


 Τι να πιστέψουμε τελικά;

Ποιον να πιστέψουμε.

Τι πρέπει πραγματικά να κάνουμε για να σωθούμε;


 Όλες οι ανακοινώσεις είναι διφορούμενες και ασταθείς. Δεν υπάρχει σωστή ενημέρωση από πουθενά.

Κι εμείς οι απλοί άνθρωποι προσπαθούμε να σωθούμε από κάτι αόρατο και επικίνδυνο ! 


Ούτε στα πιο τρελά μας όνειρα δεν το είχαμε φανταστεί ! Και τώρα. ;;;


-    Τώρα που πλησιάζουν τα Χριστούγεννα και ο κόσμος δεν έχει όρεξη ούτε το δέντρο του να στολίσει, όμως τα παιδιά το έχουν ανάγκη γιατί θέλουν να χαρούν,

θέλουν να παίξουν, θέλουν τα δώρα τους και θέλουν πίσω τους γονείς τους χαρούμενους.


Χριστούγεννα γιορτή αγάπης, αλληλεγγύης και προσφοράς.


 Άλλαξαν όμως οι ανάγκες πλέον.

Μέχρι πέρυσι γινόταν φιλανθρωπικές συγκεντρώσεις και διάφορα Gala για να βοηθήσουν κάποια ιδρύματα, ορφανοτροφεία και λοιπά. 


Τώρα, πως θα βοηθηθούν τόσοι άνθρωποι;

Πώς να βοηθήσουμε ανθρώπους που δεν έχουν να φάνε ή που δεν έχουν θέρμανση να ζεσταθούν. 


Παρατηρώ τους ανθρώπους γύρω μου, από τα social media, στην τηλεόραση, παντού και βλέπω ότι ο καθένας γράφει και ανεβάζει ότι θέλει η ότι μπορεί. 


Λύση όμως δεν δίνει κανένας.

Νιώθουμε όλοι ανήμποροι.

Όλοι θέλουμε να βοηθήσουμε αλλά είναι μπλοκαρισμένη τόσο πολύ η κατάσταση που δεν μπορούμε !


-    Είμαστε όμως ανήμποροι; Μήπως θα έπρεπε να κάνουμε κάτι;

Σίγουρα πρέπει να προσέχουμε την υγεία μας αλλά δεν πρέπει να ξεχάσουμε να δείξουμε το ανθρώπινο ενδιαφέρον μας αυτές τις ευαίσθητες οι μέρες που έρχονται.

Ειδικά στους γονείς, παππούδες, γιαγιάδες, ασθενείς, μοναχικούς φίλους μας και  οι συγγενείς μας.


Ήρθε η εποχή που τα δώρα που ανταλλάσσαμε έχουν γίνει δεύτερη, τρίτη προτεραιότητα. Και το μόνο που ευχόμαστε είναι να έχουμε υγεία. 


Υπάρχουν βέβαια και συνάνθρωποί μας που έχουν χάσει τους ανθρώπους τους από τον covid.

Έχουμε ακούσει από φίλους μας που είναι θετικοί στον κορονοϊό και έχουμε ακούσει και θανάτους δικών μας ανθρώπων. 


Κάθε μέρα και μία δυσάρεστη είδηση. Να φτάνεις στο σημείο να μην θέλεις να ανοίξεις ούτε το κινητό σου ούτε την τηλεόραση.

Μα είναι ζωή αυτή;

Και μέχρι πότε θα είμαστε έτσι;


Οι επιχειρήσεις σχεδόν καταστράφηκαν. Οι ελεύθεροι επαγγελματίες παραπαίουν. Κυβέρνηση ανύπαρκτη. Βοήθεια από πουθενά.


 Κι εμείς τι κάνουμε; Τους έξυπνους στα social media ;

Με λύπη μου παρατηρώ ότι οι άνθρωποι χωρίστηκαν στα δύο.


 Σ’ αυτούς που πιστεύουν και σε αυτούς που δεν πιστεύουν. Μεγάλο λάθος. Το κατάφεραν όμως με το ‘’ διαίρει και βασίλευε ‘’. 


Και χώρισαν τους ανθρώπους και φύτεψαν την διχόνοια μεταξύ των. Μαλώνουμε για ποιο λόγο για το αν υπάρχει ιός ή όχι;

Και γιατί να μαλώνουμε;

Μήπως θα έπρεπε να σκεφτούμε τι πρέπει να κάνουμε αυτή τη δύσκολη ώρα και αντί να μαλώνουμε θα έπρεπε να είμαστε ενωμένοι Και αγαπημένοι ;


Μήπως ήρθε η ώρα να σκεφτούμε τι πραγματικά πρέπει να κάνουμε όλοι μας;

Ας ξεκινήσουμε λοιπόν με ένα ανθρώπινο τηλεφώνημα στους δικούς μας ανθρώπους που θα δηλώνει την αγάπη και την στήριξη. 


Φροντίδα στον εαυτό μας, προσοχή στην υγεία μας, δυναμώνουμε το ανοσοποιητικό μας !


 Αυτές οι γιορτές πραγματικά θα είναι διαφορετικές.

Το πρώτο πράγμα που πρέπει να σκεφτούμε είναι ότι αυτές είναι οι πρώτες και τελευταίες γιορτές που θα είναι διαφορετικές.!!!


 Πρέπει να το πιστέψουμε ότι αυτό το κακό θα φύγει και θα περάσει.


 Δεν πειράζει που θα είναι μοναχικές οι γιορτές μας. Σημασία έχει να μας βρει η νέα χρονιά όλους μαζί με υγεία και αγάπη.


Γι’ αυτό απομακρύνετε οτιδήποτε είναι αυτό που σας τρομοκρατεί. Πλέον καταλάβαμε περί τίνος πρόκειται.

Θα κάνουμε λοιπόν υπομονή μέχρι να περάσει. Γιατί,  θα περάσει.


 Και μετά από λίγα χρόνια θα είναι ένα κακό όνειρο για όλους εμάς.

Πρέπει λοιπόν να δώσουμε δύναμη πρώτα στον εαυτό μας και μετά στους συνανθρώπους μας.

Ιδιαίτερα στους μοναχικούς, ασθενείς, ευαίσθητους ανθρώπους.

Και πολύ αγάπη στους ανθρώπους που έχασαν τους δικούς τους !


Ας πάρουμε λοιπόν μια μεγάλη αναπνοή, ας κλείσουμε τα μάτια και να ονειρευτούμε….  

ότι όλα θα περάσουν γρήγορα και θα επανέλθουμε στην φυσιολογική μας ζωή, ας χαμογελάσουμε. 


-    Και τώρα ήρθε η ώρα να στολίσουμε το δέντρο μας και να πιστέψουμε ότι το καλό θα νικήσει!

Ξεκινάμε από σήμερα να μοιράζουμε αγάπη. Γιατί ότι σπέρνεις αυτό θερίζεις!


Γιατί τα πάντα λειτουργούν με το νόμο της έλξης!

Ότι φωνάξουμε στο σύμπαν αυτό θα μας επιστραφεί στο πολλαπλάσιο!

Από σήμερα λοιπόν σκεφτόμαστε θετικά, χαμογελάμε, και προσευχόμαστε ότι αυτή η γέννηση του Ιησού θα διώξει την πανδημία που μαστίζει τον πλανήτη μας !


Και πάνω απ’ όλα βοηθάμε τον συνάνθρωπο μας με όποιο τρόπο μπορούμε.

Ακόμη και με ένα τηλεφώνημα αγάπης !!! 


Σας εύχομαι ολόψυχα υγεία και αγάπη !!!

Καλά Χριστούγεννα και ευτυχισμένος ο καινούργιος χρόνος 2021 !!!

 


Βαλεντίνη Βασιλειάδου 
Σύμβουλος ζωής  - Life Coach 
Valentine.vasiliadou@gmail.com
Tel: +30 6951106266 office: +302314007050